{"id":1137,"date":"2024-11-10T17:57:27","date_gmt":"2024-11-10T15:57:27","guid":{"rendered":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/?page_id=1137"},"modified":"2025-11-05T22:18:48","modified_gmt":"2025-11-05T20:18:48","slug":"9-18-september-2025-van-hut-naar-hut-in-het-parc-nacional-daiguestortes","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/?page_id=1137","title":{"rendered":"20-27 juni 2026: Op zoek naar bergmeren in de Ari\u00e8ge, Andorra en de oostelijke Pyrenee\u00ebn"},"content":{"rendered":"

20 \u2013 27 juni 2026<\/b><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Op zoek naar bergmeren in de Ari\u00e8ge, Andorra en de oostelijke Pyrenee\u00ebn<\/span><\/span><\/span><\/em><\/h2>\n

een week in het kader van \u201c40 jaar Pyrenee\u00ebn\u201d <\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

\"\"
avondstemming bij Refugi de Juclar in Andorra<\/figcaption><\/figure>\n

Eind juni 2026 is het precies 40 jaar geleden dat ik mijn eerste stappen in de Pyrenee\u00ebn zette. In Andorra maakte ik mijn debuut. In het Vall d’Incles in de noordoostelijke punt van Andorra maakte ik een paar wandelingen, bij voorbeeld naar de Port de Fontargente (grens met Frankrijk) en de Juclar-meren. Dat was het begin en de rest is geschiedenis. Veertig jaar achter elkaar ben ik voor kortere of langere tijd in de Pyrenee\u00ebn geweest. Elk jaar weer. Sinds 2011 woon ik zelfs permanent in de Pyrenee\u00ebn. De \u201cveertig jaar Pyrenee\u00ebn\u201d gebruik ik als kapstok voor de wandelweek die nu voor je ligt. Dat is vooral voor mezelf van belang. Ik vind het de moeite waard stil te staan bij deze mijlpaal en dat doe ik onder meer door precies veertig jaar na dato terug te gaan naar het Vall d’Incles. Het is een vallei waar de afgelopen decennia de tijd niet heeft stil gestaan. Ik herinner me van de eerste keer nog dat er alleen een onverharde weg door de vallei liep, dat er geen huizen waren en dat er in de noordelijke punt een camping met auberge was. Tegenwoordig is er een dorp aan het begin van de vallei, is de onverharde weg geasfalteerd en de camping met herberg is er niet meer. Aan weerszijden van het Vall d’Incles zijn huizen gebouwd, weliswaar in de stijl van vroeger, maar toch. Het is een sluipend proces. Waar het gaat eindigen, weet ik niet, maar de ontwikkelingen doen het ergste vrezen. Op dit moment is het Vall d’Incles het aanzien nog steeds waard en de wandelingen die je in de noordelijke punt kan maken, zijn om in te lijsten. Onze tweedaagse met overnachting in Refugi de Juclar is een sportieve, intensieve, zij het vrij korte toer langs een keur aan bergmeren en dat in een ruig gebergte, waar de paden niet altijd goed uitgetreden zijn. Dichtbij de grens is er in veertig jaar niks veranderd!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

In de loop van de veertig jaar zijn er allerlei momenten of gebeurtenissen geweest, die voor mij van belang zijn geweest. In mijn geheugen gegrift staat de eerste lange tocht van 70 dagen. Dat was in 1993. Een tocht die een onuitwisbare indruk maakte, maar ook een tocht die het uiterste van me heeft gevergd. Een hele leerzame ervaring. Ik ga jullie meenemen naar het gebied waar deze tocht eindigde en dat is in wat ik het Carlit-gebied noem, het berggebied rondom Pic Carlit, met zijn 2921m de hoogste top van de oostelijke Pyrenee\u00ebn. In onze wandelweek concentreren we ons op het gebied direct ten oosten van Pic Carlit. Het is een deel van de Pyrenee\u00ebn, waarvan wel eens wordt gezegd dat het doet denken aan de Canadese wildernis. Dat zal te maken hebben met de uitgestrektheid van het landschap, de openheid, de vele naaldbossen en de talloze bergmeren. Het is een gebied met een vriendelijke uitstraling en het is zonder meer een genot om er enkele dagen op hoogte (vrijwel de hele tijd boven 2000m) te lopen. Graag neem ik je dan ook mee naar het Carlit-gebied. Als de omstandigheden in ons voordeel werken worden het een paar topdagen. We maken er drie wandelingen en overnachten twee keer nabij het grote stuwmeer Lac de Bouillouses en een keer aan de prachtig gelegen Refuge de Camporells.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
Het prachtige Lac des Bouillouses en Pic Carlit op de achtergrond<\/figcaption><\/figure>\n

Een belangrijk moment in de veertig jaar Pyrenee\u00ebn is natuurlijk geweest de emigratie naar Ayet in de centrale Pyrenee\u00ebn en de start van de Petit Refuge in 2011. Een enorme stap die ik daarmee heb gemaakt, maar wel een goede en ik ben heel blij en voel me heel bevoorrecht dat ik in de Vall\u00e9e de Bethmale woon. Ik vind het niet meer dan passend dat de Vall\u00e9e de Bethmale een plek krijgt in deze wandelweek. De eerste wandeling speelt zich af in mijn mooie achtertuin. Een sportieve wandeling waarin het bekende etang d’Ayes en het piepkleine Mare de Courille worden gecombineerd met verre uitzichten. Een prima begin van de week.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

De Pyrenee\u00ebn zijn geen eenheidsworst, ze zijn niet onder \u00e9\u00e9n noemer te brengen. Zoveel is me in al die jaren wel duidelijk geworden. Die verscheidenheid maakt de Pyrenee\u00ebn ongrijpbaar en moeilijk te doorgronden, maar daarin ligt ook een van de charmes van dit gebergte. In deze week laten de Pyrenee\u00ebn zich ook van verschillende kanten zien. Je wordt meegevoerd door totaal verschillende landschappen, maar die variatie maakt de week alleen maar aantrekkelijker. E\u00e9n ding hebben de wandelingen gemeen: bergmeren. We gaan in elk gebied op zoek naar de mooiste bergmeren, die zonder meer de smaakmakers van de week zijn.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

De week kent geen al te lange wandelingen en dat is een bewuste keuze. In deze \u201cfeestweek\u201d moeten we ook de tijd hebben om volop te genieten van wat de Pyrenee\u00ebn ons vooschotelen. Maar vergis je niet, er zitten een paar pittige wandelingen bij. Je hebt dus een goede conditie nodig. Ik ben benieuwd of je deze week ziet zitten.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
Paarden op de kam boven de Col de Lazi\u00e8s, eerste wandeling van de week<\/figcaption><\/figure>\n

De week ziet er in schema als volgt uit:<\/b><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Zaterdag 20 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Aankomst in Ayet bij Le Petit Refuge. Onder het genot van een welkomstdrankje heet ik jullie welkom en maken we kennis. ’s Avonds wacht een heerlijke maaltijd en we nemen de week alvast door. Overnachting in de Petit Refuge.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Zondag 21 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

We beginnen de week in de Vall\u00e9e de Bethmale. Op hoogte gaan we op zoek naar het bekendste bergmeer van de vallei en naar het kleinste en ook minst bekende meer. Het bekendste is het etang d’Ayes, dat charmeert door zijn groenblauwe kleur en kraakheldere water, het minst bekende is Mare de Courille, eigenlijk meer een plas water, dat op een mooie, vredige plek ligt. Het is een fraaie rondwandeling waarin we voor onze inspanningen beloond worden met uitzichten op de Mont Valier en een serie grenspieken. Overnachting in de Petit Refuge. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tijdsduur: 5.30 uur; klimmen en dalen: 600 meter<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Maandag 22 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

We verlaten Bethmale en rijden naar het Vall d’Incles in de noordoostelijke punt van Andorra. Flinke rit, maar als we tijdig vertrekken zullen we begin van de middag aankomen en dan hebben we voldoende tijd om naar Refugi de Juclar te klimmen. Geen lange wandeling, wel een intensieve. Ruig, waterrijk gebied met een prachtige flora. De refugi ligt nabij het grootste van de twee estanys de Juclar. Bepaald geen verkeerde plek voor een overnachting!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tijdsduur: 2 uur; klimmen: 440 meter.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
Bij de Etangs de Fontargente, nabij de Frans-Andorraanse grens<\/figcaption><\/figure>\n

Dinsdag 23 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Vandaag steken we twee keer de grens met Frankrijk over om vervolgens weer in het Vall d’Incles uit te komen. Het is alweer een wandeling van topniveau in een ruig gebied vol bergmeren. Het zijn vooral het hoefijzervormige etang de Joclar, het charmante etang de l’Estagnol en de tegen de grens aan leunende etangs de Fontargente die de smaakmakers zijn op deze dag. Het is een intensieve wandeling met soms steile passages. Het rotsige terrein vereist dat met voortdurende aandacht moet worden gelopen. Moeilijk is het niet zozeer, maar concentratie is geboden. We gaan zo vroeg mogelijk op pad, zodat we tijd over hebben om naar het Lac des Bouillouses te rijden. Overnachting in de refuge van de Franse bergsportvereniging.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tijdsduur: 5 uur; klimmen: 350 meter; dalen: 810 meter<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Woensdag 24 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Vandaag nemen we wat gas terug de intensieve dinsdag. In eerste instantie lopen we door de uitgestrekte naaldbossen ten oosten van Lac des Bouillouses. Een wel verdiende pauze kunnen we houden nabij het fraaie estany d’Aude. Hele mooie uitzichten op Lac des Bouillouses en Pic Carlit ontstaan terwijl we verder in noordelijke richting lopen. Door een opvallend uitgestrekt en (half)open landschap lopen we verder. De Pyrenee\u00ebn lachen ons toe in dit harmonieuwe gebied vol beekjes en meren. Het best blijft bewaard tot het laatst, want de estanys de Camporells zijn een lust voor het oog. Omgeven door oude naaldbomen, gedomineerd door de Peric-toppen. Wat een plek en hoe fijn is het dat we hier in een berghut kunnen overnachten!<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tijdsduur: 4 uur; klimmen: 510 meter; dalen: 260 meter.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
Een van de estanys de Camporells. Soms ligt er nog veel sneeuw in juni.<\/figcaption><\/figure>\n

Donderdag 25 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

We gaan terug naar het Lac des Bouillouses. Tot aan de noordzijde van het enorme meer volgen we de route van gisteren (bepaald geen straf) om vervolgens langs de westkant van Lac des Bouillouses zuidwaarts te lopen. We blijven daarbij steeds heel dichtbij het meer terwijl het pad op en neer gaat in een mooi naaldbos. Aan de zuidkant van het Lac des Bouillouses voegen we er nog een rondje langs drie bergmeren aan toe. Dat is een mooie bonus, die er voor zorgt dat deze wandeldag helemaal compleet is. Overnachting in de refuge van de Franse bergsportvereniging.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tijdsduur: 5 uur; klimmen: 150 meter; dalen: 400 meter<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Vrijdag 26 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

De laatste wandeling van de week is een heuse klassieker in de Franse Pyrenee\u00ebn en dat is niet voor niets. De wandeling door de D\u00e9sert du Carlit, aan de voet van de Pic Carlit, is er een om in te lijsten. Meer dan tien helderblauwe bergmeren liggen er in dit gebied en onze wandeling voert langs het merendeel ervan. Heerlijke wandeling op hoogte. Prachtig decor, verre uitzichten naar het zuidoosten. Ideaal om hiermee af te sluiten. Het is geen lange wandeling, zodat we ’s middags nog tijd genoeg hebben om naar Ayet te rijden. ’s Avonds wordt niet gekookt in de Petit Refuge. We zouden bij voorbeeld in het leuke restaurant in de Vall\u00e9e de Bethmale kunnen eten, echter op eigen kosten.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Tijdsduur: 3.5 uur; klimmen en dalen: 400 meter<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\"\"
Enkele bergmeren in de D\u00e9sert du Carlit<\/figcaption><\/figure>\n

Zaterdag 27 juni<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Na het ontbijt nemen we afscheid. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Deze week is uitsluitend bestemd voor ervaren bergwandelaars met een goede conditie. Ik verwacht dat je goed voorbereid en ingelopen naar Ayet gaat en dat je beschikt over adequaat materiaal. Mentale weerbaarheid is nodig, omdat de omstandigheden soms tegen ons werken en wandelingen dan niet helemaal verlopen zoals gepland<\/b><\/i><\/em>. <\/b><\/i><\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Praktische informatie<\/b><\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

maximaal aantal deelnemers: 6<\/span><\/span><\/span><\/em>
\nPrijs van de week per persoon: \u20ac 575<\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Inbegrepen:<\/strong>
\n3 overnachtingen in Le Petit Refuge (tweepersoonskamer die je deelt), 2 overnachtingen in een berghut, slaapzaaltje) en 2 in een gite\/refuge nabij het Lac des Bouillouses (slaapzaaltje);<\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Maaltijden op alle dagen, behalve de laatste dag<\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Ontbijt op alle dagen<\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

6 lunchpakketten;<\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Begeleiding van alle wandelingen<\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

Niet inbegrepen:<\/strong>
\n<\/i><\/span><\/span><\/span><\/em>Alle overige uitgaven, waaronder begrepen de heen – en terugreis, alle autoritten tijdens de week (dus ook de rit naar Andorra, de rit naar Lac des Bouillouses, de rit terug naar Ayet), verzekering, drankjes. Elke deelnemer is verantwoordelijk voor zijn of haar eigen vervoer. <\/i><\/span><\/span><\/span><\/em><\/p>\n

\"\"
De Pyreneese gentiaan, die we zeker gaan zien.<\/figcaption><\/figure>\n

Op deze wandelweek zijn de reserveringsvoorwaarden van de Petit Refuge van toepassing. Bij boeking doe je een aanbetaling van \u20ac195 en twee maanden voor aankomst betaal je het restant. In geval van annulering krijg je gedane betalingen alleen terug als ik er in slaag een vervanger te vinden. Indien de week door overmacht van mijn kant niet door kan gaan, krijg je de volledige reissom terug, zonder dat je aanspraak kan maken op verdere vergoedingen.<\/span><\/span><\/span><\/b><\/p>\n

Het programma is niet heilig en kan onder de omstandigheden worden aangepast. Een wandelweek is geen duiventil waarin je naar believen kan in- en uitvliegen. We gaan de geplande wandelingen samen aan. Zonder overleg en instemming is het niet mogelijk een eigen plan te trekken. Door je op te geven ga je hiermee akkoord.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Ondanks dat ik de begeleiding heel serieus neem, doe je de wandelingen op eigen risico.
\nSluit daarom een goede verzekering af.<\/p>\n

Heb je belangstelling of wil je meer weten over deze week?
\nMail me dan: <\/span><\/span><\/span>lepetitrefuge@orange.fr<\/span><\/span><\/a><\/p>\n

\"\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

20 \u2013 27 juni 2026 Op zoek naar bergmeren in de Ari\u00e8ge, Andorra en de oostelijke Pyrenee\u00ebn een week in het kader van \u201c40 jaar Pyrenee\u00ebn\u201d Eind juni 2026 is het precies 40 jaar geleden dat ik mijn eerste stappen in de Pyrenee\u00ebn zette. In Andorra maakte ik mijn debuut. In het Vall d’Incles in de noordoostelijke punt van Andorra maakte ik een paar wandelingen, bij voorbeeld naar de Port de Fontargente (grens met Frankrijk) en de Juclar-meren. Dat was het begin en de rest is geschiedenis. Veertig jaar achter elkaar ben ik voor kortere of langere tijd in de […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_mi_skip_tracking":false,"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1137"}],"collection":[{"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1137"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1137\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1251,"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1137\/revisions\/1251"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lepetitrefuge.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1137"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}